Pedagog seçimi nasıl yapılır?

Çocuğunuz veya Aileniz için destek  almaya karar verdiniz . Bu desteği almak için doğru bir uzman bulmak istiyorsunuz ve araştırdığınızda karşınıza çok fazla seçenek ve kafanızı karıştıracak önerileri görebilirsiniz.

Doğru bir Pedagog, Psikolojik Danışman seçimi nasıl yapılır? Öncelikle Şu kavramları, uzmanlıkları ve bu uzmanların nasıl kullanıldığını bilmeniz gerekir.

Pedagog unvanını günümüzde Sadece Üniversitelerin Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik (PDR) bölüm mezunları kullanabilirler. (1982 yılında çıkarılmış olan bir yasa kapsamında pedagog olmak isteyenler Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik (PDR) bölümü okumak zorundalar.) Bu bölüm dışındaki uzmanlar bu unvanı kullanamazlar. PDR mezunları sadece bölümden mezun olmaları yeterli değildir. Eğer Pedagog unvanını kullanmak isteniyorsa pedagoji alanında kendisini geliştirmesi için kurslara katılması sertifikasyonları almalıdır. Çocuk gelişimi ve eğitimi alanında da kendisini geliştirmesi gerekiyor.

Bir Pedagog tercihinde bulmuş olduğunuz uzmana diplomasını, uzmanlık alanındaki sertifikalarını, uyguladığı psikolojik destek süreci hakkında bilgi isteyiniz. Doğru uzman hem zaman hem doğru süreç işlemesinde size daha hızlı yardımcı olacaktır.

Bir Terapist Uzman Alanına Hakim Olmalı ve Bu Konuda Yeterli Eğitime Sahip Olmalıdır. Ruh Sağlığınızı Korumak Adına Bir Psikolojik Destek Almadan Araştırdığınız Uzman Hakkında

-Mezun Olduğu Üniversite Bölüm

-Almış Olduğu Eğitim ve Terapi Uygulamaları

-Meslekteki Tecrübesi

Hakkında Bilgi Sahibi Olmalısınız.

Şu Kavramları Bilmenizde Yarar Var

Pedagog: Üniversitelerin 4 Yıllık Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bölümü Mezunudur. Çocukların psikolojik ve ruhsal açıdan doğru gelişmeleri ve onların bu doğrultuda eğitimleriyle uğraşan kişilere pedagog denir. Çocuk gelişimi ve eğitimi uzmanı olan pedagoglar; 0-16 yaş çocuklarının tüm gelişimlerini takip ederler. (İlaçlı Tedavi Uygulayamaz)

Psikolojik Danışman: Psikolojik danışman, üniversitelerin Eğitim Fakültesi, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, bölümlerinden mezun olan ve dört yıllık lisans eğitimi alan kimselerdir. (İlaçlı Tedavi Uygulayamaz)

Psikolog: Üniversitelerin Fen-Edebiyat Fakültesi,  Psikoloji bölümlerinden mezun olan ve dört yıllık lisans eğitimi alan kimselerdir. (İlaçlı Tedavi Uygulayamaz)

Psikiyatri: (İlaçlı Tedavi Uygular) Üniversitelerin Tıp Fakültesi bölümlerinden mezun olan, Kişilik bozukluklarına yol açmış, kökleşmiş, ağırlaşmış ve bilinçaltına inmiş problemlerin çözümüyle uğrasan kişilerdir. Psikoterapistler; altı yıllık tıp eğitiminden sonra üç yıllık uzmanlık eğitimi almış kişiler ve patolojik psikolojide en az üç yıllık doktora eğitimi yapmış ve ruh sağlığı hastanelerinde bir yıl kadar bir uygulamalı eğitim görmüş kişilerdir. 

Çocuk Psikiyatri: (İlaçlı Tedavi Uygular) Çocuk Psikiyatrisi; Tıp eğitimi üzerine, çocuk-ergen ruh sağlığı alanında ihtisaslaşmış kişidir. Çocuğun ruhsal, bilişsel, akademik ve sosyal alanlardaki tüm zorlukları çocuk psikiyatrisinin kapsamındadır.

Okul fobisi nedir, belirtileri neler? Çocuğunuz okula gitmek istemiyorsa

Bilimsel araştırmalardan elde edilen bilgilere, 7-12 yaş civarındaki çocukların en büyük endişeleri arasında okul gelmektedir. Çocuğun belkide ilk defa ailesinden uzaklaşıp hiç tanımadığı yetişkinlerle bağ kuracağı okul ortamında ödev zorunluluğu, sınavlara hazırlanma gibi sorumlulukların olması endişelenmenin ana nedenlerindendir. Çocuğun endişesiyle beraber velilerde de artan okul telaşı, aileleri en çok sıkıntıya sokan sorunlardan biridir. Özellikle de çocuğunu ilk defa okula gönderecek ailelerin çocuklarının bir an evvel adapte olabilmesi yani okula kolay uyum sağlayabilmesi için öncesinde birtakım manevi rahatlatmalar yapmalı, çocuğuna destek olmalıdır. Aksi takdirde çocuklarda okul fobisinin görülmesi kaçınılmaz olacaktır. Okula dair olumsuz düşüncesi olan ya da mutlu olamayan çocuklarda görülen okul fobisine en çok okulların açılmaya başlandığı eylül aylarında rastlanmaktadır. Peki okul fobisi nedir? Çocuklarda okul fobisi nasıl önlenir? Okula gitmek istemeyen çocuğa nasıl davranılmalı? Çocukların okula uyumu nasıl kolaylaşır? Okulun ilk günü kabus gibi geçmemesi için öneriler.

İlk defa okula gidecek olan çocuklarda yaşanabilecek olan bazı adaptasyon sorunları yeniden gündem haline geliyor. Toplumsallaşmanın ilk ve en önemli adımlarından biri olan okul, çocuğun gelişimi üzerinde büyük bir rol oynamaktadır. Özellikle de küçüklüğünden beri ailesi tarafından her şeyden korunan, kural tanınmayan ve duygusal anlamda yaşının olgunluğu verilmemiş tüm çocuklarda okul dönemi daha zor olmaktadır.

Anne ve babadan uzak kalma başta olmak üzere çeşitli nedenlere bağlı olarak görülebilen okula gitme korkusu, okul fobisi ya da okul reddi gibi tanımlar, okula gitmek istemeyen çocuklar için kullanılır. Yalnızca ilkokul çocuklarında değil okul öncesinde de görülebilen ancak o zamanki okul korkusunun gelişimin bir parçası olduğu göz ardı edilmemelidir.

Hemen hemen her dönemde görülebilecek olan ayrılık kaygısına bağlı yaşanan okul fobisi ya da okul korkusu durumu, çocukluk çağında yaygın olarak görülebilen kaygı bozuklarındandır. Daha çok 7-9 yaş aralığında görülen bu sorun yaşın büyümesiyle beraber azalmaktadır. 5 yaşına kadar doğal bir durum olarak görülen, devamında ise birtakım psikolojik sorunların habercisi olarak görülen okul fobisi, okul korkusuna göre çok daha şiddetlidir. Okul korkusu, çocuğun ne olduğunu kavrayamadan yaşadığı bir duygu olmakla beraber verdiği normal bir tepkidir. Okul fobisi ise çocuğun okula gitmeyi reddetmesidir. Okul korkusu 1 haftayı aşkın bir sürede görülürken, manevi desteklere rağmen çözüme kavuşturulamıyorsa okul fobisi vardır.

Okul maratonuna başlayacak olan öğrencilerde ilk defa yaşanacak olan bu deneyim kimi zaman tatlı heyecan oluştururken kimi zaman okul fobisi gibi stresli durumlara sebep olabiliyor. Karın ağrısı, mide bulantısı gibi gerekçelerle okula gitmek istemeyen çocuklardaki bu durum hem kendilerinde hemde ailelerinde sıkıntılı bir hal alabiliyor.

Okul fobisine sahip olan çocuklarda bu durumun önlenmesi için veliler öğretmen değiştirme, okul transferi ya da farklı bir sınıfa alma gibi davranışlara yönelebiliyor.

Okul fobisi olan çocuğa karşı öfkeli ya da sinirli davranmak sorunu daha da işin içinden çıkılmaz hale getirir. Suçlamadan, sevildiğini ve değer verildiğini hissettirerek fobiye neden olan etkenleri tespit etmek okul fobisi çözümünün ilk aşamalarındandır. Bu durumun her çocukta olabilecek bir şey olup halledilebilir olduğu izah edilmeli, gerekli güven sağlanmalıdır.

Okulu sevdirme ve uyum sağlama konusunda yapılabilecek şeylerden birisi de İlk günlerde okulun bahçesine, sonra okul içine, daha sonra sınıfa götürülme gelebilir.

1. OKULU BERABER ZİYARET EDİN

Okulların açılması yaklaştığı zaman, ebeveyni ile beraber çocuğun okulunu ziyaret etmesi; bahçeyi, sınıfları, kütüphaneyi görmesi ve öğretmenleriyle tanışması, okula uyumu kolaylaştırır.

2. OKUL HAKKINDA BİLGİ VERİN

Okulda nasıl davranması ve okul kurallarının neler olduğu, teneffüs saatlerinin nasıl değerlendirilmesi gerektiği gibi konularda konuşmak çocuğun okulda karşılaşacağı değişiklikler hakkında bilgi edinmesi sağlanır.

3. İLK GÜN BİRLİKTE GİDİN

Okulun başladığı ilk gün anne ve babanın çocuğuna eşlik etmesi onu rahatlatır. Fakat anne ve babaların okul içerisinde uzun vakit geçirmesi, çocuğu olumsuz etkiler.

4. UZMAN DESTEĞİ ALIN

Okul fobisi olan çocukların, okula uyum sağlamasını hızlandırmak için uzaman desteği almak önemlidir. Özellikle anne ve babaların çocuklarıyla vakit geçirebileceği yeterli vakti yoksa çocukların akademik başarısı açısından uzman desteği şart.

Psikolojik Danışmanlık, Tam Olarak Nedir?

Zor durumlarda, mesela bir çocuk hastalandığında ya da bir aile üyesi vefat ettiğinde, psikolojik danışmanlık çok yardımcı olabilir. Viktor Frankl’ın söylediği gibi, tutum kişisel bir seçimdir. Terapistler, zor zamanlardan geçen hastaların iyi bir tutum geliştirmesine katkıda bulunabilir.

Viktor Frankl, Auschwitz ve Dachau da dahil olmak üzere üç yıl boyunca toplama kamplarında yaşamış Avusturyalı bir psikiyatristti. Bu deneyimden sonra kitaplar yazdı ve her şeye rağmen, yaşamak için her zaman bir sebep olduğu sonucuna vardı. Psikologların yaptığı bir şey, hastalarının yaşamak için hangi nedenlere sahip olduklarını öğrenmek için sorular sormak ve tünelin sonundaki ışığı görmelerine yardımcı olmaktır.

“Bir insandan her şey alınabilir, tek bir şey hariç: insan özgürlüklerinin sonuncusu – herhangi bir koşulda kendi tutumunu seçmek, kendi yolunu seçmek.”

–  Viktor Frank

Psikolojik Danışmanlık: bir ilişki aracı

Psikolojik danışmanlık, hastanın kendisi ve sağlığı için en iyi kararı verebilmesi için sorular üzerinde düşünmesini sağlamaktır. Danışmanlığın amacı hastanın olası yeterlilik düzeyini mümkün olan en düşük duygusal maliyetle maksimize etmektir. Bunu yapmak için terapist üç temel tutumdan işe başlayacaktır: sıcaklık, mevcudiyet ve merhamet. Ayrıca temel beceriler şunlardır:

  • Duygusal yönetim: Duygular doğaldır. Bunları tanımak ve kabul etmek ilk adımdır. Danışmanlıkta, terapist hastaya duygularını yönetmeyi öğretir.
  • Etkili iletişim: Terapist hastaya karşı otoriter veya babacan davranmamalıdır. Terapisting görevi, emir vermek ya da korumacı davranmak değildir. Karar alabilmesi ve sorunlarını kendi başına çözebilmesi için hastaya otonomi ve gerekli araçları vermektir.
  • Sınırlama ve duygusal destek: Acı çekmenin getirdiği duygular güçlü ve çeşitlidir. Bu duyguların durdurulmaması, daha ziyade meşrulaştırılması ve eşlik edilmesi gereklidir.
  • Problem çözme: Hasta ve terapisti bir araya getiren bir karar verme süreci.

Psikolojik Danışmanlık: dört adımda etkili iletişim

Danışman ve hasta arasında etkili iletişim kurabilmek için:

  • Biraz durun ve kendinizle bağlantı kurun. Danışmanın, nefesiyle bağlantı kurarak şu ana odaklanması önemlidir. Bu sayede hastaya doğru cevap verebilmek için zamanları olur.
  • Doğrulayın. Doğrulama, hastanın duygularını dinlemek ve empati yapmak anlamına gelir. Bu, hastanın bakış açısını meşrulaştırmak ve davranışının geçerli bir sebebi olduğunu görmesini sağlamak anlamına gelir. Kabul edildiğini ve onaylandığını hissettiğinde, iletişim kanalları açılır. Danışman hastanın düşüncelerini veya davranışlarını kabul etmeyebilir, ancak bunları anlayabilir ve doğrulayabilir. Hastaya ne yapması gerektiğini söyleyip hatalarını düzeltmek yerine hastanın ihtiyaçlarını ve endişelerini anlamaya, onu dinlemeye ve harekete geçmesine yardımcı olmaya çalışmalıdır.
  • Soru sorun. Bu adım psikolojik danışmanlığın temelidir. Burada amaç, uzmanın , iyi bir karar vermesine yardımcı olmak için hastaya açık ve stratejik sorular sormasıdır. İletişimi kolaylaştıran bazı açık sorular şunlardır: Hastalığınız hakkında neler biliyorsunuz? Neleri öğrenmek istiyorsunuz? Nasıl hissediyorsunuz? Size nasıl yardımcı olabilirim?
  • Tartışın. Diyalog, hastayı bilgilendirmek ve onunla bakış açılarını paylaşmak için gerekli araçtır. Yapıcı eleştiriler kullanmak ve değişiklik önermek oldukça faydalıdır. Danışman problemi tanımlayarak ve problemli davranışların ürettiği duyguları ifade ederek başlayabilir. Daha sonra alternatifler sunabilir ve öneride bulunabilirler.

Problem çözme modeli

Son olarak, hastaya karar vermede yardımcı olmak için aşağıdaki problem çözme modeli yardımcı olabilir. Model aşağıdaki adımlara ayrılmıştır:

  • Soruna yönelmek. Bu, hastanın problemle karşılaştığı zaman aldığı tavırla ilgilidir. Bu tutum kaçınma, dürtüsellik, eyleme geçme isteği vb. olabilir. Hastanın tutumu belirlendikten sonra, terapist olumlu bir tutumu teşvik eder, problemi bir meydan okuma hâline getirir ve kişisel gelişimi teşvik eder.
  • Hem hasta hem de danışmanın bakış açılarını araştırarak sorunu tam olarak tanımlayın.
  • Alternatifler arayın. Beyin fırtınası bir yöntemdir.
  • Beyin fırtınası sırasında oluşturulan her seçeneğin artılarını ve eksilerini dengeleyin.
  • En uygun seçeneği seçin.
  • Eyleme geçin. Adım adım bir plan yapın. Aşamalar, hastanın pes etmemesi için kolay ve uygulanabilir olmalıdır.
  • Yeniden değerlendirme. Seçilen plan yapıldıktan sonra, terapist ve hasta planın nasıl gittiğini gözden geçirmeli.
  • Sorun belirli bir davranış nedeniyle iyileştiyse, bu davranış teşvik edilecektir. Aksi hâlde bir sonraki adım, bunun nedeni ve ne yapılacağı üzerinde düşünmektir.

Kısacası, yukarıdaki araçlar hastanın kendi kararlarını almasını ve kendi yaşamından sorumlu hissetmesini teşvik etmek için tasarlanmıştır. Ancak o zaman değişimin gerçekleşmesi muhtemeldir. Hastaya ne hissettiği ve düşündüğüne dair soru sorulmamışsa ve uzman her konuda dizginleri ele almışsa, sürdürülebilir bir çözüm üretilemeyecektir.

PedagogSoru Sor

Gaziantep Öğrenci Koçluğu

Kategoriler
Not:
OkanBal.Com üzerinde yer alan yazılar ve paylaşımlar tamamen bilgilendirme amaçlıdır. Hiçbir şekilde tanı ve tedavi amaçlı kullanılmaz. Tanı ve tedavi için muhakkak ilgili uzmanlara başvurulmalıdır.